Próba stroikowa

Przedział wiekowy pacjenta:
powyżej 7 roku życia - wymagana jest współpraca ze strony pacjenta

Przygotowanie do badania:
nie wymaga przygotowania

Czas trwania badania:
około 5 minut

Opis badania:
Próby te są krótkie i bezbolesne, wykorzystuje się do nich stroiki (kamertony). Umożliwiają określenie charakteru niedosłuchu oraz zaplanowanie dalszej diagnostyki słuchu.

Próba Webera
Umożliwia jednoczesne porównanie przewodnictwa kostnego obu uszu. Polega na umieszczeniu drgającego stroika na środku czaszki, czole lub brodzie. Zadaniem badanego jest określenie gdzie słyszy dźwięk – po jednej ze stron bardziej czy centralnie.
Próba Rinnego
Wykonywana jest oddzielnie dla prawego i lewego ucha. Umożliwia jednoczesne porównanie przewodnictwa kostnego i powietrznego w jednym uchu. Drgający stroik umieszczany jest za uchem – zadaniem pacjenta jest zasygnalizowanie, kiedy dźwięk przestaje być słyszalny. Następnie (bez kolejnego pobudzenia) stroik umieszczany jest przed uchem i ponownie pacjent proszony jest o zasygnalizowanie, kiedy dźwięk przestaje być słyszalny. Wynik podawany jest na podstawie porównania długości trwania słyszanych dźwięków.

Wskazania do przeprowadzenia badania:
- ocena niedosłuchu,
- pomocniczo przy audiometrii tonalnej.