Pobierz wskazówki dojazdu

Warszawskie Centrum Terapii Słuchu Słuchmed

Al. Niepodległości 24/30
Warszawa 02-653
mazowieckie
Poniedziałek
Wtorek
Środa
Czwartek
Piątek
Sobota
Niedziela
Umów konsultację

Warszawskie Centrum Terapii Słuchu Słuchmed

  • Nasz zespół
    Zapraszamy na wizyty do naszych specjalistów:

    dr hab. n. med. Magdalena Lachowska
    specjalista audiolog

    dr n. med. Elżbieta Zientalska
    specjalista otolaryngolog

    lek. med. Jaromir Ciszek
    specjalista otolaryngolog

    lek. med. Agnieszka Dmowska-Koroblewska
    specjalista otolaryngolog

    lek. med. Hanna Głowińska
    specjalista otolaryngolog

    lek. med. Jolanta Kozakiewicz
    specjalista foniatra, otolaryngolog

    lek. med. Łukasz Skrzypiec
    specjalista otolaryngolog

    lek. med. Joanna Sosnowska-Nowak
    specjalista otolaryngolog

    lek. med. Aleksandra Wężyk
    specjalista otolaryngolog

    lek. med. Laura Ziuzia-Januszewska
    specjalista otolaryngolog

    lek. med. Paulina Zarębska-Karpieszuk
    specjalista otolaryngolog

    lek. med. Katarzyna Kubiak-Balcerewicz
    specjalista neurolog

    mgr Anna Pasławska-Turczyn
    psycholog

    mgr Sylwia Pilipczuk
    logopeda

    mgr Agnieszka Pastuszka
    logopeda, surdologopeda, pedagog



W naszym Centrum Medycznym oferujemy:

  • konsultacje lekarzy specjalistów z zakresu audiologii, foniatrii i otolaryngologii,
  • konsultacje specjalistów logopedii i psychologii,
  • kompleksowe badania słuchu dzieci i dorosłych, w tym wysokospecjalistyczne badania słuchu,
  • kompleksową diagnostykę słuchu od narodzin dziecka (otoemisja, badania ABR, ASSR),
  • diagnostykę i terapię Centralnych Zaburzeń Przetwarzania Słuchowego APD,
  • endoskopowe badania krtani i jamy nosowo-gardłowej (fiberoskopia),
  • videootoskopię uszu,
  • diagnostykę i rehabilitację zawrotów głowy (badanie VNG, próby kaloryczne),
  • rehabilitację głosu i mowy,
  • inhalacje AMSA,
  • zabiegi laryngologiczne,
  • aparaty słuchowe i systemy wspomagające słyszenie.

 

Czy chcesz wiedzieć więcej o naszych badaniach? 
Audiometria tonalna:

Głównym celem tego badania jest ustalenie progu słyszenia (wyznaczenie najcichszego dźwięku, jaki pacjent jest w stanie usłyszeć), co umożliwia określenie rodzaju i stopnia niedosłuchu.

Badanie wykonuje się w kabinie ciszy. Pacjent otrzymuje przycisk oraz zostaną mu nałożone słuchawki. Pomiar wykonywany jest oddzielnie dla ucha prawego i lewego, zaczynając od ucha lepiej słyszącego. Do badanego ucha poprzez słuchawki podawane są dźwięki o ściśle określonych natężeniach i częstotliwościach. Zadaniem pacjenta jest wciśnięcie przycisku w momencie usłyszenia już tych najcichszych dźwięków. Wynik jest dostępny od razu i przedstawiony w postaci wykresu.

Badanie jest przeznaczone dla pacjentów powyżej 6. roku życia.

Audiometria impedancyjna:

Jest podzielona na dwa etapy. Pierwszym z nich jest tympanometria:

Badanie określające impedancję akustyczną ucha, czyli podatność błony bębenkowej. Umożliwia ocenę stanu ucha środkowego: ciśnienia w uchu środkowym, istnienia płynu w uchu, poziomu sprężystości i odchylenia błony bębenkowej.

Badanie wykonuje się oddzielnie dla ucha prawego i lewego. W uchu umieszczana jest sonda, która szczelnie zatyka ucho. Następnie do ucha wtłaczane jest powietrze, a urządzenie samoczynnie dokonuje pomiaru. Badanie jest krótkie i bezbolesne, a wynik jest dostępny od razu w postaci tympanogramu.

Drugim etapem audiometrii impedancyjnej jest zbadanie odruchów mięśnia strzemiączkowego:

Badanie umożliwia ocenę sztywności kosteczek słuchowych oraz stanu ucha środkowego wykorzystując odruch z mięśnia strzemiączkowego.

Badanie wykonuje się oddzielnie dla ucha prawego i lewego. W badanym uchu umieszczana jest sonda, która wtłacza do niego powietrze i automatycznie podaje dźwięki o częstotliwości 500, 1000, 2000, 4000 Hz. Badanie jest bezbolesne, a wynik jest dostępny od razu w postaci wykresu.

Badanie jest przeznaczone dla pacjentów powyżej 1. miesiąca życia.

Otoemisja akustyczna:

Otoemisja akustyczna, która jest często nazywana badaniem przesiewowym słuchu, ocenia reakcję na dźwięk oraz stan ślimaka w uchu wewnętrznym. Pozwala wykryć niedosłuch odbiorczy pochodzenia wewnętrznego (ślimakowego).

Badanie polega na umieszczeniu sondy w uchu dziecka i włączeniu odpowiedniego testu dźwiękowego. Do ucha podawane są odpowiednio delikatne (piszczące) oraz niskie (buczące) dźwięki. Urządzenie dokonuje pomiaru bardzo cichego zwrotnego sygnału akustycznego, który powstaje w ślimaku pod wpływem podawanych dźwięków.

Badanie jest przeprowadzane już od pierwszych dni życia.

Badanie ABR:

ABR jest stosowany do oceny progu słyszenia, które rejestruje czynności bioelektryczne powstające w pniu mózgu powstające w odpowiedzi na dźwięki podawane do ucha.

Badanie polega na pomiarze elektrycznej odpowiedzi mózgu na poszczególne dźwięki za pomocą elektrod przyklejonych na czole i za uchem badanego. Poprzez audiologiczne słuchawki wewnątrzuszne podawane są różnego rodzaju dźwięki. Badanie odbywa się w pozycji leżącej, nie wymaga żadnej współpracy pacjenta, a jego wyniki przedstawione są w postaci wykresów.

Badanie jest przeprowadzane już od pierwszych dni życia.

Badanie ASSR:

ASSR to badanie, które określa próg słyszenia. Jest to odpowiednik audiometrii tonalnej, z tą różnicą, że odbywa się bez aktywnego udziału pacjenta.

Badanie polega na pomiarze elektrycznej odpowiedzi mózgu na poszczególne dźwięki za pomocą elektrod przyklejonych na czole i za uchem badanego. Poprzez słuchawki są podawane bodźce ciągłe, a potencjał słuchowy mierzony jest w sposób ciągły. Wyniki są przedstawiane za pomocą wykresu tworzonego dzięki algorytmom.

Videonystagmografia (VNG):

VNG jest jedną z najnowocześniejszych i niezbędnych metod diagnozowania zaburzeń narządu równowagi.

Badanie polega na rejestracji ruchów gałek ocznych za pomocą kamer umieszczonych w specjalistycznych goglach, które pacjent zakłada na czas badania. VNG obejmuje wiele prób oceniających reakcje błędnika i jego połączeń z narządem wzroku, na zmianę połączenia ciała.

Badanie jest przeznaczone dla osób powyżej 7. roku życia.

Fiberoskopia:

Zalecana jest dla dzieci oraz osób z silnymi odruchami gardłowymi. Pozwala na zbadanie wszystkich elementów górnych dróg oddechowych, od jamy nosa po krtań i gardło dolne.

Fiberoskopia jest jednym z najnowocześniejszych badań laryngologicznych. Polega na wprowadzeniu fiberoskopu do dróg oddechowych. Urządzenie wyposażone jest w kamerę, która pozwala obserwować stan dróg oddechowych i wykrywać ewentualne nieprawidłowości. Pacjent otrzymuje płytę DVD z przebiegiem badania oraz jego opisem.

Charakterystyka szumów:

Badanie umożliwiające określenie rodzaju szumu usznego, dźwięku słyszanego przez pacjenta.

Badanie przeprowadzane jest w kabinie ciszy i wymaga współpracy ze strony badanego. Pacjentowi nakładane są słuchawki i kolejno podawane tony lub dźwięki. Zadaniem pacjenta jest określenie, który z podawanych dźwięków jest najbardziej zbliżony do szumu usznego własnego. Następnie ustalana jest głośność tych dźwięków.

Badanie jest krótkie, pacjent otrzymuje wynik w postaci opisu.

Badanie jest przeznaczone dla pacjentów powyżej 6. roku życia.

Próby stroikowe:

Umożliwiają określenie charakteru niedosłuchu oraz zaplanowanie dalszej diagnostyki.

Próba Webbera umożliwia jednoczesne porównanie przewodnictwa kostnego obu uszu. Polega na umieszczeniu drgającego stroika na środku czaszki, czole lub brodzie. Zadaniem badanego jest określenie gdzie słyszy dźwięk - po jednej ze stron bardziej czy centralnie.

Próba Rinniego wykonywana jest oddzielnie dla prawego i lewego ucha. Umożliwia jednoczesne porównanie przewodnictwa kostnego i powietrznego w jednym uchu. Drgający stroik umieszczany jest za uchem - zadaniem pacjenta jest zasygnalizowanie, kiedy dźwięk przestaje być słyszalny. Następnie stroik umieszczany jest przed uchem i ponownie pacjent proszony jest o zasygnalizowanie, kiedy dźwięk przestaje być słyszalny.

Badanie jest przeznaczone dla pacjentów powyżej 7. roku życia.

UCL:

Badanie to umożliwia ustalenie poziomu natężenia dźwięków, które są dla badanego nieprzyjemne/dyskomfortowe.

Jest to krótkie badanie wykonywane w kabinie ciszy w słuchawkach audiometrycznych. Przeprowadzane jest w słuchawkach, oddzielnie dla ucha prawego i lewego. Podawane są kolejno dźwięki, których głośność stopniowo rośnie. Zadaniem pacjenta jest zasygnalizowanie, kiedy dźwięk staje się za głośny/nieprzyjemny.

Pacjent otrzymuje wynik w przeciągu kilku minut, w postaci wykresu.

Badanie jest przeznaczone dla pacjentów powyżej 6. roku życia.

Próba SISI:

Badanie umożliwia określenie zdolności spostrzegania zmian natężenia (głośności) dźwięku. Wykorzystywane jest w celu określenia charakteru niedosłuchu odbiorczego oraz miejsca uszkodzenia.

Badanie jest krótkie i bezbolesne, przeprowadzane jest w kabinie ciszy. Badanemu zakładane są słuchawki i wręczany jest przycisk. Oddzielnie badane jest ucho prawe i lewe. Osobie badanej podawany jest dźwięk ciągły, którego głośność co pewien czas wzrasta o niewielką wartość. Zadaniem pacjenta jest zasygnalizowanie takiej zmiany głośności.

Wynik badania w postaci tabeli pacjent otrzymuje w przeciągu kilku minut.

Badanie jest przeznaczone dla pacjentów powyżej 6. roku życia.

Próba Fowlera:

Celem badania jest ocena wyrównania głośności między uszami.

Badanie wykonuje się za pomocą słuchawek nausznych. Zadaniem badanego jest określenie poziomu natężenia dźwięku, przy którym dźwięk słyszany jest w obu słuchawkach jest jednakowy.

Badanie jest przeznaczone dla pacjentów powyżej 6. roku życia.